AI-Native ontwikkelingsmethodologie

AI en de ontwikkelaar

De visie van ontwikkelaars op AI is complex. Hoewel AI een ongekende toename in productiviteit en informatieverwerving mogelijk heeft gemaakt, verandert tegelijkertijd de rol van de ontwikkelaar fundamenteel. Sommigen voorspellen dat AI zal evolueren naar AGI en de meerderheid van de ontwikkelaars zal vervangen, terwijl anderen AI afdoen als een overschat hulpmiddel en beweren dat de intrinsieke waarde van de ontwikkelaar onveranderd blijft. Hoewel deze houdingen op het eerste gezicht tegengesteld lijken, vertonen ze een opmerkelijke gelijkenis in de zin dat zij AI beoordelen aan de hand van bestaande denkkaders.

Het cruciale punt hier is echter niet het beoordelen of evalueren van AI. De ware kern ligt in de vraag hoe de ontwikkelingsfilosofie, uitgaande van AI, moet veranderen, en hoe de rollen van ontwikkelaars en organisaties moeten worden geherstructureerd in lijn met deze verandering. Hiertoe is de AI-ontwikkelingsmethodologie geordend in de volgende analyse van 3 fasen.

AI-afhankelijke ontwikkeling

AI-afhankelijke ontwikkeling is de fase waarin AI als het primaire beoordelingsorgaan wordt beschouwd en de resultaten ervan kritiekloos worden aanvaard. Ontwikkelaars in deze fase beschouwen AI als een entiteit die hun ideeën ordent en implementeert, en accepteren het zelfs als een substituut waaraan beslissingen en verantwoordelijkheden kunnen worden gedelegeerd.

Deze benadering lijkt oppervlakkig gezien de productiviteit exponentieel te verhogen. In werkelijkheid accumuleert echter snel code die onverklaarbaar en onverantwoordelijk is. Wanneer er problemen optreden met dergelijke code, kan niemand met zekerheid beoordelen waarom deze structuur tot stand kwam, of welke keuze de juiste is.

In deze fase produceert AI alleen onbetrouwbare resultaten, en blijft de ontwikkelaar in de rol van consument van die resultaten. Als gevolg hiervan worden zowel AI als de ontwikkelaar slechts uitputtend gebruikt, zonder dat er daadwerkelijke competentie ergens wordt opgebouwd.

AI-ondersteunde ontwikkeling

AI-ondersteunde ontwikkeling is een fase die wordt waargenomen bij meer bekwame ontwikkelaars. In deze fase beschouwt de ontwikkelaar AI niet als een substituut voor oordeel, maar als een krachtig hulpmiddel dat de productiviteit verhoogt. De ontwikkelaar in deze fase blijft de primaire actor voor ontwerp en definitieve beslissingen, en delegeert repetitieve en kostbare taken zoals codegeneratie, refactoring, debugging en documentatiesamenvatting aan AI. Deze methode vermindert aanzienlijk het aandeel van repetitieve taken van de ontwikkelaar en kan de productiviteit dramatisch verhogen met behoud van betrouwbaarheid.

Deze methode heeft echter een structurele beperking doordat de context en het oordeel van het ontwerp niet circuleren. Aangezien de ontwikkelingsrichting en het beoordelingsproces beperkt blijven tot het individuele denkproces van de ontwikkelaar en niet worden gedeeld met AI, kan AI de veranderingen en groei van de ontwikkelaar niet accumuleren. Als gevolg hiervan raakt de context van het ontwerp en het beoordelingsvermogen geïsoleerd bij de ontwikkelaar.

Hierdoor ontstaat er geen leercyclus tussen de ontwikkelaar en AI, en breidt het vermogen tot AI-gebruik zich niet uit voorbij de bestaande competenties van de ontwikkelaar. Groei blijft toegewezen aan het individu, en na verloop van tijd neemt het competentieverschil tussen ontwikkelaars toe. Bovendien openbaart zich de beperking dat dergelijke competenties moeilijk op organisatorisch niveau kunnen worden geaccumuleerd of gereproduceerd.

AI-Native ontwikkeling

AI-Native ontwikkeling gaat verder dan het vertrouwen op of het gebruiken van AI als een hulpmiddel. Het betekent een structuur waarin AI wordt geïntegreerd in de ontwikkelingsstructuur en het beoordelingsproces, en AI en mensen interactief samenwerken en wederzijds groeien. In deze fase functioneert AI als een interactief lid dat het oordeel en de context van de ontwikkelaar deelt.

De kern van deze structuur is dat AI en ontwikkelaars niet een eenrichtings-, maar een tweerichtingscyclus doorlopen. De ontwikkelaar deelt voortdurend de ontwerpbewustzijn en de basis voor beslissingen met AI, en AI accumuleert hierdoor het denkproces van de ontwikkelaar en de context van de organisatie. Als gevolg hiervan evolueert AI van een hulpmiddel dat eenvoudig verzoeken verwerkt, naar een entiteit die op maat gemaakte opties voor de organisatie presenteert en het oordeel van de ontwikkelaar ondersteunt en corrigeert.

AI-Native ontwikkeling is niet afhankelijk van de bekwaamheid of handigheid van een specifiek individu. Zelfs als de teamleden veranderen, kunnen, indien de AI-context behouden blijft, vergelijkbare vragen over hetzelfde probleem worden gesteld, en kunnen betere beslissingen worden genomen op basis van eerdere keuzes en hun redenen. De ontwikkelingscompetentie is niet langer toegewezen aan het individu, maar wordt geaccumuleerd en reproduceerbaar voor de gehele organisatie.

Uiteindelijk streeft AI-Native ontwikkeling niet naar een specifieke architectuur of ontwikkelingsmethodologie, maar naar het ontwikkelingsproces zelf, waarin het oordeel en het leren van AI en mensen voortdurend worden versterkt. Binnen deze structuur vervangen ontwikkelaars en AI elkaar niet. In plaats daarvan delen zij dezelfde probleemruimte en evolueren zij naar een relatie waarin zij samen betere beslissingen en robuustere structuren creëren.